Wizualnie 10/10. Zagadki dość proste. Przeszliśmy w 30 minut (2 osoby doświadczone, 2 początkujące). Historia ciekawa, choć mogłaby być bardziej skomplikowana. Ale rekwizyty i cały wystój świetnie dopracowane
Bardzo ciekawy i mocno tematycznie urządzony pokój. Nieliniowe zagadki oraz klimat dają naprawdę sporo zabawy i wciągają w tematykę. Game master Bartek prowadził grę bez zbędnych podpowiedzi co jest na duży plus w porównaniu do innych pokoi. Gorąco polecam!
Bardzo przyjemny pokój dla 2 osób :) To był nasz drugi raz w escape room, więc jesteśmy totalnymi świeżakami i nawet ten (podobno) nieskomplikowany pokój przysporzył nam trochę problemów, więc trzeba było posiłkować się podpowiedziami. Ale z każdym następnym razem będzie lepiej, trzeba nauczyć się myśleć nieszablonowo i zero jedynkowo ;-)
Jak na początek przygody z Escape Roomem - super!
Pokój godny polecenia jako jeden z pierwszych. Historia jest liniowa, więc świetnie się sprawdza dla początkujących. Klimat w tematach SS też bardzo fajnie utrzymany ^^
Wow - to była moja pierwsza myśl po wyjściu. W całej mojej kilkudziesięciopokojowej karierze escape roomowej, ten był najlepszy - przyniósł największe emocje. Jak już wiele osób przede mną napisało - ten pokój to doświadczenie. Będąc w nim przenosimy się w czasie i trafiamy na wojnę. Z każdym kolejnym krokiem i kolejną zagadką zatracamy się w niej bardziej i nie ma żadnego elementu w pokoju, który mógłby nas wytrącić z klimatu, historii i przeżyć, bo wystrój jest dopracowany w najmniejszych szczegółach. Tutaj można doświadczyć tego uczucia zarezerwowanego tylko dla najlepszych pokoi - specyficznego rozdwojenia, kiedy równocześnie jesteś sobą rozwiązującym zagadki w escape roomie i uczestnikiem historii, która rozgrywa się na Twoich oczach. Przy czym w tym pokoju działa to mocniej, bo historia wojenna nie należy do łatwych emocjonalnie. Można dzięki temu nie tylko poznać lepiej historię roku 1945, lecz także samych siebie i towarzyszących nam współuciekających.
Co do samych zagadek, to są ciekawe i różnorodne, ale nie należą do szczególnie skomplikowanych. Zostały dobrze wplecione w fabułę i są kolejnymi elementami, które mają popychać ją do przodu, a nas wraz z nią. Nie są jednak na tyle proste, żebym polecała Powstanie Warszawskie na początek przygody z escape roomami - lepiej przyjść tu już z jakimś doświadczeniem. Tym bardziej, że ten pokój stawia wysoko poprzeczkę oczekiwań wobec innych.
Podsumowując, ten pokój stoi klimatem i emocjami. Udało się tutaj uchwycić to, co najbardziej istotne w historii - żadne tam suche fakty, a doświadczenia ludzi żyjących w tamtym czasie. Dzięki pokojowi Powstanie Warszawskie można spojrzeć na świat ich oczami, to bardzo wartościowa perspektywa.
Pokój nie wydaje się być duży, ale ilość zagadek jaka tam jest sprawia, że nie ma tam miejsca na nudę. Głowa potrafi wyparować przez nieszablonowe rozwiązania. Po prostu sztuka.
Pokój wciągający. Od pierwszych minut otoczenie sprawia, że nie pozostaje nic innego jak tylko skupić się i dać się ponieść przeszłościowej atmosferze jaką oferuje bunkier. Zagadki do łatwych nie należą a progres fabuły zwiększa szybko adrenalinę i frajdę.
Mimo tego myślę, że spokojnie zagadek mogłoby być więcej by utrzeć dosadniej nosa poszukiwaczom złota.
Powstanie było naszym drugim pokojem tego dnia i oczekiwania po pozycji oraz opowieściach były bardzo wysokie. Pokój wyróżnia się napewno wystrojem i przestrzenią i pod tym względem stoi na niesamowitym poziomie, zagadki nam nie podeszły i mieliśmy długie przestoje na początku, ale i tak uważam że były bardzo fajnie przemyślane i wplecione w fabułę. Niestety zawiodła nas obsługa i mieliśmy rozgrywkę z jednym aktorem, która w sumie była jak normalna rozgrywka w er gdzie tych aktorów nie reklamują. Podsumowując pokój napewno polecam dla samego przeżycia i atmosfery.
Powstanie Warszawskie to trzeci dziś, a w sumie ostatni z pięciu pokoi w Czarnym Kocie odwiedzonych przez moją drużynę. Zdecydowanie warto było zostawić go sobie na koniec, bo emocje nie mogą nas jeszcze "puścić", gdybyśmy od niego zaczęli a potem postanowili robić pozostałe - pewnie nie moglibyśmy się w nie do końca wczuć. Wysokie oceny nie są przesadzone - duża przestrzeń, dużo zagadek, przy niektórych musieliśmy pokombinować. Końcówka wgniata w fotel (tylko w przenośni, nie było czasu na siadanie gdziekolwiek). Po szalonym rajdzie przez kanały zainicjowanym przez naszą game masterkę wyszłam z pokoju z obdartymi łokciami i podrapanymi butami - emocje były takie, że nie miałam czasu zastanowić się czy coś mnie boli, poczułam to dopiero po wyjściu, emocje były na tak wysokim poziomie.. Wielkie podziękowania dla naszej Mistrzyni Gry - Gosi, która pięknie przeprowadziła nas przez cały pokój i na koniec mocno podkręciła emocje. Wyszliśmy z pokoju dwie godziny temu a dalej go przeżywamy. Kto się waha - nie powinien! To punkt obowiązkowy na warszawskiej mapie escape roomów.
Zbrodnia na płótnie to drugi z trzech odwiedzonych dziś przez moją drużynę pokoi w Czarnym Kocie. Przewidzieliśmy go jako rozgrzewkę przed finałem (Powstanie Warszawskie), a jednak wymusił na nas główkowanie i było kilka momentów w których musieliśmy się zatrzymać i zastanowić. Przy czterech osobach przez większość czasu każdy z nas miał coś do roboty.
Wielkie podziękowania dla Game Mastera - Mateusza - który poprowadził nas dziś przez dwa pokoje i przygotował grunt pod trzeci. Jego wprowadzenia i ewentualne wskazówki były jasne i klarowne, a współpraca z nim to czysta przyjemność. Polecamy!
