Bardzo długo zbieraliśmy się do napisania opinii tego pokoju, bo ciężko go ocenić i porównać z innymi. Pokój jest bardzo interaktywny, dużo się w nim dzieje i na początku mieliśmy troche problem, żeby się w tym odnaleźć, ale jak już daliśmy się ponieść fabule zabawa była świetna. Wyzwanie stanowi tu nie tylko sama forma rozgrywki, ale też zagadki (trafniejsze byłoby chyba określenie zadania) stawiane przed graczami. Parę z nich wciągnęło nas na dłużej i wymagało sporo myślenia i współpracy, żeby ostatenicze ruszyć dalej.
Było to naprawdę ciekawe doświadczenie, choć też nie dla wszystkich - jednej osobie z naszej drużyny forma rozgrywki nie przypadła do gustu - ale część zagadkowo-fabularna podobała się nam wszystkim i z pewnością warto samemu odwiedzić ten pokój, żeby dać się zaskoczyć i zobaczyć ER inny niż wszystkie.
Ogólnie lubię pokojów w takim thrillerowym klimacie i trzymam się od nich z daleka.
Jednak po opiniach znajomych zdecydowałem się pójść. No i powiem, że Ci bardziej strachliwi raczej też nie będą musieli brać ze sobą drugiej pary gaci :)
Co prawda jest ten dreszyk emocji czy coś nieprzewidzianego zaraz się nie wydarzy - czy gdzieś może pojawi się tytułowy "Czarny Motylek".
To ostatni pokój Foxów, jaki odwiedziłem na św. Anotniego (zostało jeszcze American School Story), więc poprzeczka była zawieszona bardzo wysoko. Dlatego ten oceniam najsłabiej - to nie znaczy, że źle. Jeśli od niego zaczniecie to zapewne się Wam spodoba, a dalej będzie już tylko lepiej :) Szczególnie w Dooby-Doo zabawa jest przednia.
Niestety nie skorzystaliśmy z systemu podpowiedzi - a podobo jest fajny :) Całość zajęła nam 33 minuty - w grupie, gdzie nikt nie był jeszcze razem w Escape Roomie. Myślę, że to dobry pokój na pierwszy raz - każdy spokojnie powinien się wyrobić. Więc szczególnie polecam na "pierwszy ERomowy raz" :) Zagadki logiczne, dobrze pooznaczane, raczej łatwe.
Łatwe - nie znaczy niefajne. Naprawdę, były dwa mechanizmy, z którymi nie spotkałem się nigdy wcześniej i rodziły uśmiech na twarzy.
To co działo się w tym pokoju od wejścia do wyjścia nie ma odpowiednich słów i skali. To było już inne przeżycie niż zwykły ER. To była lekko przerażająca przygoda ale w najlepszym wydaniu i stylu. Pokój zapadnie nam w pamięci już na zawsze
Nie odwiedzić pokoju o HP byłoby grzechem a więc przybyliśmy no i... się nie zawiedliśmy :) Bardzo klimatyczny, wykorzystujący wiele motywów z Harrego. Zdecydowanie punkt obowiązkowy dla fanów i nie tylko oczywiście
Chcesz poczuć się jak uczniowie klasycznych, znanych z filmów szkół w USA? Do tego poczuć dreszczyk emocji i napawać oczy świetną scenerią??
Koniecznie wybierz ten ER!
Bardzo dobrze zbudowana fabuła oraz perfekcyjny mistrz gry sprawi, że na prawdę przeniesiecie się do lat 80-tych!
Poza tym jest na prawdę co robić :)
Polecam
Zdecydowanie nie tak wyobrażałem sobie ten pokój, bo to co tutaj się dzieje przekracza wszelkie granice wyobraźni. Zostaliśmy bohaterami najnowszego sezonu AHS i trzeba było rozwikłać zagadkę nietypowego zachowania nauczycieli... Zarówno cały pokój jak i finał jest idealnym połączeniem komedii, psychodeli i horroru. Duże brawa dla obsługi i samych twórców tego nietypowego ER.
Pomimo tego, że są tutaj zagadki, to sam nie wiem czy jest to pokój. Pomimo tego, że zagadki nie odgrywają tutaj głównej roli to są naprawdę świetne. Cały pokój to tak naprawdę przede wszystkim niesamowite doświadczenie które każdy powinien przeżyć. Trzeba odegrać swoją rolę. Czujemy się niczym aktor podczas wystawiania jakiejś bardzo dziwnej, groteskowej sztuki. Ten "pokój" to definitywnie jedna z Wrocławskich perełek. Odwiedzenie tego miejsca to definitywna konieczność. Mistrz gry - pierwsza klasa, ale to już sami docenicie jak już się tutaj pojawicie :D
Ciekawe połączenie er i przygody innego rodzaju. Wspaniałaaaa Mistrzyni Gry! No trzeba mieć umiejętności by tak grę prowadzić:))) Na szczęście nie interweniowała cały czas, bo wtedy nie byłoby swobody. Co prawda my aż tak nie lubimy fabuły w pokojach, ale tu była kluczowa. Co do wystroju to fajny, choć niektóre elementy wydawały sie jakby wzięte "od czapy", taki trochę chaos. Mimo to polecam, szczególnie dla Mistrzyni:))
Ładny pokój, wystrój pasujący do historii choć aż trochę przeładowany. Zagadki fajne najczęściej pasujące fabularnie. Nie za trudne, więc każdy się pobawi. Polecam:)
Pierwszy raz kompletnie nie wiem co mam napisać w opinii i od czego zacząć. Jedyne co przychodzi mi na myśl to zapytać szanownych twórców co takiego brali podczas procesu kreacji i projektowania pokoju i czy mają tego więcej, bo chętnie też spróbuję...
Mamy tutaj do czynienia z czymś totalnie nieszablonowym, odjazdowym, innym i ledwo mieszczącym się w ramach kategorii escape room. Takie eksperymenty to coś co ja lubię najbardziej! Nie oznacza to jednak, że brakuje zagadek, bo zagadki są i to naprawdę porządne! Ale spróbujmy zacząć od początku.
Zaczyna się całkowicie normalnie, kilka zasad technicznych, krótka pogawędka, a potem zostajemy wpuszczeni do środka pokoju i od razu czujemy, że równie dobrze moglibyśmy się teleportować do równoległego, lekko skrzywionego świata, bo tak tam jest cudownie i dziwnie! Chyba nie jest tajemnicą, że American School Story (z kłopotliwym skrótem 'ASS', dlatego będę się jednak posługiwać pełną nazwą pokoju ;) ) to scenariusz, który stawia na interakcję z graczem. Mówiłam już, że uwielbiam pokoje z interakcją? Na pewno tak, ale się powtórzę - takie pokoje są... mistrzowskie! W przypadku American School Story tej interakcji jest naprawdę dużo, każda rozgrywka jest inna, bardzo dużo zależy od tego jak grupa wczuje się w klimat i jak wejdzie w swoje role. Sama chętnie przeszłabym pokój jeszcze raz tylko po to, aby spotkać na swojej drodze inne postacie i zachować się inaczej w niektórych sytuacjach.
Jest to pokój inny niż wszystkie, bo zakłada, że drużyna nie będzie próbować pobić wyimaginowanego rekordu. Nie liczy się tu czas, przechodzenie bez podpowiedzi, ale dobra zabawa. I z takim nastawieniem do gry powinna przyjść każda grupa. To skoro jest to bardziej doświadczenie z elementami spektaklu, to gdzie tu miejsce na zagadki? Otóż jak najbardziej znalazło się! Wszystkie zadania, które napotkamy na swej drodze są naprawdę ekstra! Chociaż nie znajdziemy nic szczególnie odkrywczego w samych zagadkach, to sposób ich podania jest naprawdę przekonujący. Mnie każda jedna zagadka chwyciła za serce i sprawiła, że naprawdę nie chciałam kończyć tego pokoju. Do tego warto również wspomnieć, że wszystkie zagadki są wpasowane w fabułę i tematykę pokoju, nic tu nie jest przypadkowe :) Mamy prawdziwy trip do lat '80! Do tego dochodzi świetna muzyka, którą na pewno każdy rozpozna. Znalazło się też miejsce na motywy filmowe i serialowe :)
Na podkreślenie zasługuje, że jest to pierwszy w mojej niemalże 200 escapowej karierze pokój, który mogę nazwać pokojem abstrakcyjnym i psychodelicznym. Do tej pory pod przykrywką abstrakcji znajdywałam randomowe elementy, które w żaden sposób do siebie nie pasowały. Tutaj mamy całą historię i prawdziwą psychodelię, w której ciężko poczuć się w 100% pewnie.
Plot twist jaki zafundował nam Fox o'clock zwalił mnie z nóg, jest tylko kilka pokoi w całej Polsce, które tak dobrze potrafią poprowadzić fabułę, że zakończenie sprawiło, że musiałam zbierać szczękę z podłogi. American School Story jest jednym z nich!
Podsumowując - naprawdę dobre zagadki, duża dawka interakcji z graczem, zadania na współpracę, wystrój dopasowany w stu procentach na każdym możliwym etapie, podkład muzyczny, który sprawia, że momentami chce nam się tańczyć, a momentami schować pod ławką, wyśmienita obsługa, nieszablonowość... dla mnie escape room idealny. Od razu wskoczył do mojej osobistej top 5 :)
Komu polecam? Wszystkim! Ale tylko pod warunkiem, że macie odrobinę dystansu do siebie i świata. Bo nie mogę powiedzieć, że normalnie w tym pokoju nie jest!
