Tajemnicze zniknięcie artysty i jego muzy, atmosfera pełna niedopowiedzeń. Od pierwszych chwil wchodzimy w świat sztuki, w którym każdy detal może okazać się istotnym tropem, a prawda ukryta jest między pociągnięciami pędzla.
Zagadki są logiczne, różnorodne i bardzo dobrze osadzone w tematyce pracowni malarskiej. Wymagają uważności, łączenia faktów i współpracy, bo tylko dobra komunikacja pozwala dostrzec wszystkie zależności. Klimat budowany jest konsekwentnie, a scenografia i rekwizyty tworzą spójną, angażującą przestrzeń do prowadzenia śledztwa.
Zdecydowanie polecamy drużynom szukającym klimatycznego pokoju z fabułą i przemyślanymi zagadkami - szczególnie tym, które lubią historie z nutą tajemnicy i mroku.
To zdecydowanie pokój, którego recenzji nie da się zamknąć w 2-3 zdaniach. To tak, jakby nie powiedzieć nic. Jednak paradoksalnie nawet tacy escape roomowi weterani i wyjadacze jak my nie wiedzieliśmy momentami, co powiedzieć. Bardzo cieszymy się, że escape roomy nie stoją w miejscu i przekraczają kolejne granice, a Powstanie Warszawskie jest tego najlepszym przykładem.
Wizualnie to naprawdę piękne miejsce. Powierzchnia gry jest duża, a mimo to każdy centymetr kwadratowy pokoju został dopieszczony pod każdym możliwym względem. W wykonanie zostało włożone mnóstwo pracy. Wyjątkowo wspomnimy tu też o grze aktorskiej, ponieważ obecność aktora/aktorów nie jest żadną tajemnicą i o ich obecności wiemy od samego początku. Fabuła w oparciu o interakcję daje niesamowity efekt - wydarzenia, mimo że zgodne ze scenariuszem, są budowane przez graczy razem z napięciem. Dodaje to również niezbędnego realizmu, który stoi na najwyższym poziomie. Potencjał gry aktorskiej został wykorzystany w 101%.
Zagadki są zróżnicowane, logiczne, poukładane, dopasowane do wydarzeń, w których bierzemy udział. Dopasowane do klimatu, dają mnóstwo frajdy - nawet pod presją czasu, która w przypadku tego scenariusza jest dużo wyraźniej odczuwalna. Choć zadania nie należą do najtrudniejszych, zdecydowanie polecamy ten pokój osobom, które już mają za sobą pierwsze kroki w escape roomach.
Gra jest bardzo dynamiczna, gracze przeżywają "dużo emocji naraz", a fabuła posiada walory edukacyjne. Możemy przeżyć lekcję historii na własnej skórze i spojrzeć na historię z zupełnie innej perspektywy. Immersja zachowana na zupełnie innym poziomie niż znane nam do tej pory konwencje używane w pokojach. Fabuła dotyka nas bezpośrednio, co może również skłonić do refleksji.
To także jeden z tych pokoi, do których pójście z zamiarem pobicia rekordu nie ma najmniejszego sensu. Lepiej jest wykorzystać tam każdą minutę z osobna do samego końca (a jest ich póki co aż 80).
Jakie sprzęty można znaleźć w opuszczonym, poniemieckim bunkrze? Ile z nich działa? Jakie mają funkcje? I w końcu - gdzie tak na prawdę jest wyjście? Na te pytania odpowiedź znajduje się za ciężkimi drzwiami bunkra, do którego wstęp mają tylko najwięksi śmiałkowie.
Aby się wydostać musicie sprawnie działać w grupie, kojarzyć fakty i rozwiązać tajemnicę zapomnianego bunkra. Świetna zabawa, którą polecamy ekipom z choć drobnym stażem.
Ten pokój spełnia wszystkie oczekiwania jakie można mieć po zabawie o takiej tematyce. W środku znajdziecie bardzo dobrze wykonaną scenografię oraz ciekawe rozwiązania techniczne. Pokój będzie idealny dla grup początkujących i doświadczonych. Historia w środku wciąga, a w zabawie nie chodzi o znalezienie klucza.
Sex room od Black Cat to porządnie zrealizowana zabawa w klimacie erotycznym. Pokój rzeczywiście jest przeznaczony tylko dla dorosłych - na pewno nie zabierajcie tam dzieci po niedzielnym obiedzie. Mogą mieć później wiele szczegółowych pytań:)
Są miejsca które się odwiedza. I są miejsca które się przeżywa. Powstanie Warszawskie należy do tych drugich – i to z intensywnością której w escape roomach nie spotkaliśmy nigdy wcześniej.
Noc z 31 lipca na 1 sierpnia 1944 roku. Godzina 2:00. Ciemność. Cisza przed burzą. Gdzieś w konspiracyjnym mieszkaniu w okupowanej Warszawie bije serce polskiego podziemia. Musicie nadać zaszyfrowaną depeszę z ukrytego nadajnika. Zanim świt. Zanim wróg was znajdzie. Zanim historia potoczy się inaczej. Na szali leży wszystko – życie, wolność, honor i los całego miasta które za kilka godzin stanie do walki.
Wchodzicie. I przestajecie być sobą.
Przestajecie być rodziną z Gdyni która gra w escape roomy. Stajecie się żołnierzami. Z biało-czerwonymi opaskami na ramionach, z bronią w rękach, z sercem bijącym szybciej niż powinno. I to uczucie nie mija przez całe 70 minut. Ani przez sekundę.
Scenografia to osobny rozdział tej historii – i to rozdział napisany z rozmiarem i miłością do historii która odbiera mowę. Ceglane mury popękane od bomb, brukowany dziedziniec który pamięta kroki tysięcy ludzi, balkony oplecione bluszczem, bielizna na sznurku kołysząca się nad głową jak w każdym przedwojennym podwórku. Ale to nie jest scenografia. To nie są rekwizyty. To eksponaty muzealne – prawdziwe, autentyczne, dotykalne świadectwa historii które normalnie oglądamy zza szyby muzealnej gabloty. Tu są w zasięgu ręki. Tu są Wasze. Tu oddychają razem z Wami. I właśnie to sprawia że pierwsza minuta w tym pokoju powoduje ciarki których nie da się opisać słowami. Można je tylko poczuć.
A potem wchodzą aktorzy.
I wszystko – absolutnie wszystko – zmienia się na zawsze.
Wybitni. To słowo które pada rzadko bo jest zarezerwowane dla tych którzy naprawdę na nie zasługują. Tu zasługują bez żadnych zastrzeżeń. Grają z taką głębią, z takim zaangażowaniem i z taką prawdziwością że granica między escape roomem a teatrem zaciera się bezpowrotnie i bez ostrzeżenia. Ich obecność nie jest dodatkiem do klimatu – ona jest jego sercem, jego krwią, jego biciem pulsu. To dzięki nim przestajecie być obserwatorami historii i stajecie się jej częścią. Gdy jeden z nich mówi szeptem bo gdzieś na zewnątrz czai się wróg – czujecie to w kościach. Gdy drży z napięcia – Wy drżycie razem z nim. Gdy patrzy Wam w oczy i mówi że los miasta jest w Waszych rękach – chcecie mu wierzyć całym sobą. I wierzycie.
Zagadki są arcydziełem różnorodności i precyzji. Stuprocentowo wpisane w klimat i historię – każda ma sens, każda ma swoją rolę w opowieści i każda wyrywa z Was coś innego. Zręczność dłoni, logiczne myślenie, kojarzenie faktów historycznych, współpraca całej czwórki w jednym momencie i w jednym celu. Żadna nie jest przypadkowa. Żadna nie jest zbędna. Każda jest kolejnym krokiem w tej samej historii – i każda krok bliżej kulminacji której nie byliśmy gotowi na to co zrobiła z nami.
Bo fabuła narasta. Powoli, konsekwentnie, nieubłaganie. Napięcie narasta. Z każdą zagadką, z każdą minutą, z każdym spojrzeniem aktora który wie coś czego Wy jeszcze nie wiecie. I jest taki moment – jeden konkretny moment – gdy wszystko co budowaliście przez te 70 minut spada na Was naraz. Gdy historia którą przeżywaliście staje się historią którą rozumiecie całym sercem. Gdy Warszawa 1944 roku przestaje być datą w podręczniku i staje się czymś żywym, czymś bliskim, czymś Waszym.
Wyszliśmy bez słów. Czwórka ludzi która gada nieustannie – milcząca. Bo były momenty w tym pokoju które się nie opisuje. Które się nosi w sobie.
Jeden z najlepszych pokoi jakie graliśmy. Nie tylko historycznych. Jakich w ogóle. Gdziekolwiek. Kiedykolwiek. W całej naszej niemal stupokoiowej historii z escape roomami.
Jeśli jesteście Polakami – ten pokój jest Waszym obowiązkiem. Jeśli nie jesteście Polakami – ten pokój jest Waszą lekcją. W każdym przypadku jest doświadczeniem które zmienia sposób w jaki patrzycie na historię, na wolność i na tych którzy za nią zapłacili wszystkim.
Majstersztyk. Arcydzieło. I jedno z najważniejszych miejsc jakie odwiedziliśmy.
ER jedyny w swoim rodzaju :) Bardzo się cieszę, że mogłam pójść do takiego i doświadczyć takiej linii fabularnej oraz zadań. Śmiechu było od groma i pokój jest idealny na imprezy lub randki, czy żeby pośmiać się ze znajomymi. Nam się bardzo podobało, choć ER należy do bardzo prostych, ale to nie o to tutaj chodzi. Chodzi o dobrą zabawę i niezapomnianą przygodę. Pozdrawiamy Mistrza gry Bartka, który był przemiły i świetnie poprowadził grę.
"Zbrodnia na Płótnie" to świetny pokój z klimatyczną, artystyczną scenografią i naprawdę oryginalnymi zagadkami, dzięki którym gra wyróżnia się na tle innych ER. Nasz GM Mikołaj był bardzo profesjonalny — czuwał nad przebiegiem gry i dyskretnie pomagał, gdy było trzeba, co jeszcze bardziej podniosło poziom zabawy. Polecam każdemu, kto szuka nietypowej, dobrze zaprojektowanej przygody!
Gdzie jest złoto? Musieliśmy rozwiązać kilka łamigłówek, aby go odnaleźć, bez pośpiechu i z przyjemnością. Pokój całkiem sympatyczny. Zagadki logiczne. Mistrz gry bardzo miły w przeciwieństwie do Pani z recepcji, która siedziała tam dziś za karę. Szkoda bo tacy ludzie psują atmosferę dla fanów ER.
Pierwszy raz mialysmy okazje sprobowac boxa
podejscie raczej nasze bylo sceptyczne (kto nie lubi odkrywac kolejnych pomieszczen), ale gralo sie naprawdę dobrze. Troche brakowalo klasycznego jednak podejscia, ale nie zalujemy☺️ Ciekawi nas jak taka forma bedzie sie rozwijac
Nie jest to zwykły ER, a escape cube, który zaskakiwał nas swoją płynnością. Sama skrzynia jest z najmniejszym szczegółem dopracowana i imponuje tym, jak coś takiego może w ogóle działać w ten sposób. Zagadki nie były szczególnie trudne, ale niektóre wymagały dłuższego pomyślenia. Polecam ten pokój dla maks 3 osób ze względu na wielkość i wykonywanie zagadek. Pozdrawiam również GM Bartka i Wiktorię, ponieważ byli bardzo mili, bardzo dobrze nas kierowali i kontakt z nimi był przyjemny. Na pewno wrócimy do black cat escape :)
