Pokój już po samym opisie wydawał nam się interesujący, ale i tak byłyśmy pozytywnie zaskoczone rozgrywką. Wszystko, począwszy od sympatycznego mistrza gry, przez niesamowity wystrój i miłe do rozwiązywania zagadki, aż po genialny system podpowiedzi, było dopięte na ostatni guzik. Aż chciałoby się zostać dłużej lub przejść ten pokój ponownie jako pierwszy raz ;)
Polecamy!
Superancka obsługa, przystępnie cenowo, bardzo dobry pokoik, klimatycznie wręcz świetny. Zagadki nie należały do najcięższych, wzięliśmy tylko jedną podpowiedź ze względu na goniący nas czas. Idąc do tego pokoju nie należy nastawiać się na rozwiązywanie nie wiadomo jak trudnych zagadek, a bardziej na - jak wskazuje sama nazwa pokoju - dobrą zabawę i wczucie się w klubowy klimat. Swoją drogą świetny wystrój - naprawdę można poczuć się jak w klubie. Plusik również za muzykę umilającą rozgrywkę. Jest to chyba najlepszy klub, w jakim dotychczas byłem. Polecam początkującym grupom i nastawionym bardziej na klimat, aniżeli zagadki.
Pokój mnie zaskoczył pewnymi technicznymi zagadkami, it nerdy będą zachwyceni. Klimat dobrze oddany, szczególnie zakończenie jest idealne. Byliśmy w 4 osobowym składzie i szło nam całkiem sprawnie, zagadki niektóre banalne a niektóre robiące na mnie olbrzymie wow pod względem technicznym. Polecam każdemu, nie tylko fanom serialu. TOPka Poznańska!
Pokoj z początku wydaje się niepozorny, a finalnie sekret dziadka zaskakuje w każdym aspekcie. Pozytywnie zaskoczony niektórymi rozwiązaniami gdzie nigdzie takich nie zobaczycie, zagadki niektóre baaaardzo ciekawe i zaskakujące. Klimacik mega, pokój dość trudny z początku, im dalej w las tym łatwiej jak już się rozpędzicie ;) TOPka Poznańska, koniecznie do zrobienia!
Nadszedł moment, aby odwiedzić kolejny pokój z topki poznańskiej. Muszę przyznać, że pomimo tak pierwszego miejsca w rankingu miasta i świadomości, że Poznań ma wiele świetnych eskejpów, moje oczekiwania wobec „Kransoludów” nie były wysokie. Może to dlatego, że nie do końca wierzyłem w temat? Nie jestem w stanie powiedzieć. W każdym razie wchodziłem do środka z nadzieją, że całość będzie po prostu poprawna, bez fajerwerków.
Muszę przyznać się do jednego. Myliłem się okropnie. To, ile w tym pokoju jest magii i klimatu, jak zagadki nie tylko do tego doświadczenia pasują, ale jak je tworzą, jest niesamowita. To jest jeden z nielicznych pokoi, w których braku fabuły nie odczułem tak bardzo, ponieważ zwiedzanie danego miejsca tworzyło własną historię. Ale jak to się udało?
Już sam początek sprawia, że wchodzimy w ten świat bez większego problemu. Wprowadzenie jest niesamowicie interesujące i sprawia, że tylko czekamy na to, co nas spotka za kilka chwil. A spotyka nas wiele. Zaczyna się od tego dziwnego poczucia, które zapewne miała Królewna Śnieżka. Coś mówi nam, że tutaj mieszkają jakieś przedziwne istoty. Że jesteśmy w ich domu, a nie powinno nas tutaj być podczas ich nieobecności. No ale mamy misję, trzeba ją spełnić. Na przestrzeni następnych 75 minut odkrywamy tajemnicę miejsca, w którym się znaleźliśmy. Rozwiązujemy zagadki. Ogrom zagadek. Jest to jeden z tych pokoi, w których może i rozwiązania przychodzą niesamowicie szybko, ale ich ilość sprawia, że czas ucieka.
Sam klimat też sprawia, że ta rozgrywka mija nam tak prędko. Chociaż zagadki związane fabularnie z całością są dosyć oczywistym standardem, to tak satysfakcjonujące mechaniki nie zdarzają się często. Podczas rozgrywki ani na chwilę nie mamy wątpliwości, gdzie jesteśmy. Cały czas mamy też wrażenie, że zaraz nam wyjdą krasnoludy zza rogu i zapytają, czego chcemy i dlaczego tu jesteśmy. Co ciekawsze, pokój nie sprawia wrażenia, że mówimy tutaj o jakiś konkretnych przedstawicielach. Jest tutaj sporo Królewny Śnieżki, jest momentami trochę Tolkiena czy Pratchetta. Prawdziwa kwintesencja „krasnoludzkości”. Na tyle dobrze zrobiona, na tyle ciekawa, że po raz pierwszy nie zauważyłem specjalnie braku fabuły, bo rzeczywiście było jej niewiele. Ale scenografia, zagadki, ich mikrofabuły i mechaniki, co chwilę nowe tajemnice, efekty specjalne i zaskoczenia sprawiają, że nawet na chwilę się o tym nie myśli. Ten pokój jest miejscem, które pozwala stworzyć graczowi własną historię i po raz pierwszy uważam to za zaletę danego ER.
Nie muszę chyba mówić, że technicznie pokój jest niesamowity. Naprawdę, nie mam się do czego przyczepić. Piękny, świetne dźwięki i efekty specjalne, a zagadki logiczne. Perfekcja, którą dostałem, a której kompletnie się nie spodziewałem. Obym miał więcej takich zaskoczeń w nowym roku. Kto jeszcze nie był, musi koniecznie się tam znaleźć!
Bardzo ładny pokój. Starannie dopracowany. Kolorowo i klimatycznie.
Byliśmy w pokoju w dwie osoby. To był nasz czwarty pokój, jednak pierwszy raz w mniejszej grupie. Wyszliśmy 5 minut po czasie, gdyż na ostatniej zagadce ciągle popełnialiśmy jeden ten sam błąd. Ale mistrzyni gry dała nam czas by samodzielnie doprowadzić do końca tą ostatnią zagadkę, za co bardzo dziękujemy :)
W pokoju było kilka kłódek, ale żadna z nich nie była dla nas nudna.
Było także kilka zagadek, gdzie wymagana jest współpraca graczy.
Do tej pory zastanawiam się jak do tego doszło że wybraliśmy się do pokoju w teorii kierowanego dla dzieci. Niemniej myślę o tym wyłącznie pozytywnie, pokój był dobry, solidnie wykonany, miłe oderwanie od trudów dorosłego życia.
Od dawna słyszeliśmy że w starej szopie Dziadek skrywa pewną tajemnicę. Tajemnicę, która nie będzie łatwa do odkrycia, a nawet krążyły słuchy że jest ona najtrudniejsza do rozwiązania w całym Poznaniu. I faktycznie, to co Dziadek ukrywał całkowicie nas zaskoczyło, w życiu byśmy nie wpadli na to. Jednak czy rzeczywiście było to aż takie skomplikowane? Jedna zagadka na początku zatrzymała nas na chwile i musieliśmy wziąć podpowiedź (swoją drogą, podpowiedzi przychodzą w interesujący sposób), jednak gdy już złapaliśmy flow pokoju, to ostatecznie przemknęliśmy jak burza, wychodząc 20 minut przed czasem.
Znajdziemy tutaj zagadki mechaniczne, sporo logicznych, może ze dwie kłódeczki i trochę elektroniki. Fajny balans. Mając odwiedzonych ponad 20 pokoi żadna zagadka nas nie zaskoczyła, nawet jedna była identyczna jak w pokoju, który odwiedziliśmy kilka dni wcześniej.
Sekret Dziadka jest bardzo mocno nieliniowy. Wystrój i rekwizyty fajnie oddają starą szopę z narzędziami. Zakończenie nas jednak trochę zawiodło, zmarnowany potencjał. W ostatnim pokoju nie było nawet ani jednej zagadki, po prostu sama sceneria i drzwi wyjściowe. Całkowicie zmarnowana przestrzeń. Po wyjściu od Dziadka czujemy dość mocny niedosyt. Wychodząc, jednogłośnie stwierdziliśmy „I to już? To tyle?” Cztery osoby to chyba jednak za dużo, czasem ktoś się nudził. Bawiliśmy się dobrze, ale pokój i zagadki raczej nie zapadły nam mocno w pamięci.
Bardzo przyjemny pokój, z dość nietypowymi zagadkami. Nie jest bardzo trudny ale do łatwych też nie należy. Szybko w nim czas leci, w wielu miejscach potrafi zaskoczyć, ma bardzo ciekawe efekty specjalne i naprawdę potrafi zmusić do wiązania różnych sznureczków w całość.
Bardzo cool pokój. Uwielbiam wystrój oraz jak zaawansowany jest pokój. Zagadki są truly whimsical i magical :D polecam dla młodssych osób. Zagadki polegają na zmysłach a nie tylko główkowaniu, więc fajnie się je rozeiązuje i angażuje cały umysł!
